„Hér” z islandzkiego oznacza „tu” – i właśnie tu, w momencie szczególnego przełomu, zespół staje przed słuchaczami z wyjątkowo mocnym głosem. Po podpisaniu kontraktu z francuską wytwórnią Season of Mist, muzycy 30 stycznia wydali swój debiutancki album „Monochrome”, będący naturalnym rozwinięciem idei zaklętej w słowie „hér”– obecności,zanurzenia i wspólnego przeżycia. Pięć niezależnych, silnych muzycznych charakterówspotkało się „tu”– w konkretnym miejscu i czasie – by stworzyć tyleż osobliwe, co harmonijne instrumentalne communitas. Muzyka, którą proponują, niesie ku XI-wiecznej staronordyckiej poezji mądrościowej. Pierwszą inspiracją tego artystycznego spotkania stały się bowiem gnomiczne wiersze Eddy poetyckiej. Unosi nas duch Valhalli, nordyckie genius loci. Hér odsłania dzikie, korzenne, nieodkryte przestrzenie muzyki, zwarcie światów i prześwit zaświatów. Stosuje przy tym środki wyrazu i brzmienia surowe, jak surowa jest Północ: drżący gardłowy zaśpiew, narastający transowy rytm, ślizg po strunach skrzypiec niczym po lodowej tafli. Zaczynamy tu: Islandia, początek Europy. To muzyczna medytacja miejsca, wyrastającego z konkretnej ziemi, sięgająca do korzeni mitologii nordyckiej, ale niepoprzestająca na tym. To nie tylko mądrość wikingów, zalecenia Odyna, dla tych, którzy stoją u bram Vallhalli. Próg zaświatów prowadzi dalej, ku uniwersalnym, ogólnoludzkim, źródłowym doświadczeniom. To tajemnica człowieczej natury, zaklęta w metrycznych aliteracjach. Niezwykle szorstki i wyboisty, ale i wyjątkowo rytmiczny język Eddy został wzmocniony instrumentalnie. Pieśniom Najwyższego (Hávamál) nadano mocny charakter rytualnych pieśni, wywoływanych śpiewnie wieszczb i modlitewnej mantry płynącej z „tu” ku „tam”. Muzycy, eksplorując naturę ludzką opisaną w mitologii, robią głęboki wgląd w emocje tkwiące w jej wersach. Wygrywają mroczne piękno Północy i jej skrajności: ogień i lód, przemoc i czułość, waleczność i opieka, brutalność wojny i ukojenie, które niesie pokój, walka i biesiada, mleczna słodycz miodu i morska słoność krwi, miłość i nienawiść, rodzenie i śmierć, początek i koniec, przerażenie i zachwyt… Sestu hérna, sit here... sit here and listen, sit here and grow, sit here and drift away. Maciej Świniarski - vocal, percussion Tomasz Chyła - vocal, violin, synth percussion Piotr Chęcki - saxophone, percussion Tomasz Sadecki - bass guitar, synth, percussion Sławek Koryzno - drums, percussion